Zasady ochrony Małoletnich w obiekcie Kuter Port – wersja zupełna

Poznaj zasady

Zasady ochrony dzieci w obiekcie Kuter Port

POLITYKA STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH W OBIEKCIE KUTER PORT

Preambuła

Mając na uwadze obowiązek prawny wynikający z zapisów ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich oraz treść wytycznych Organizacji Narodów Zjednoczonych w zakresie biznesu i praw człowieka, uznając istotną rolę biznesu w zapewnieniu poszanowania praw dzieci, Kuter Port Boguta spółka jawna z siedzibą w Marszowicach, KRS nr 0000944727, NIP 6832119016 przyjmuje do stosowania niniejsze Standardy Ochrony Małoletnich (dalej: Standardy lub Polityka lub Polityka ochrony dzieci).

Niniejszy dokument stanowi zbiór zasad i procedur stosowanych w przypadku podejrzenia, że dziecku, które przebywa w obiekcie Kuter Port Marszowice (dalej: Kuter Port lub Obiekt), dzieje się krzywda oraz zapobiegania takim zagrożeniom, z uwzględnieniem sytuacji dzieci niepełnosprawnych oraz dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.

Standardy ochrony małoletnich w Kuter Porcie są realizowane w oparciu o niżej wymienione zasady:

Kuter Port prowadzi swoją działalność operacyjną z poszanowaniem praw dzieci jako osób szczególnie wrażliwych na krzywdzenie.
Kuter Port uznaje swoją rolę w prowadzeniu biznesu społecznie odpowiedzialnego i promowaniu pożądanych postaw społecznych. Kuter Port w szczególności podkreśla istotność prawnego i społecznego obowiązku zawiadamiania organów ścigania o każdym przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa na szkodę dzieci i zobowiązuje się szkolić swój personel w tym zakresie.
Niniejsza Polityka obowiązuje na całym terenie oraz w zakresie wszelkiej obecnej i przyszłej działalności Kuter Portu (hotelarskiej, rekreacyjnej, wypoczynkowej, sportowej, rozrywkowej, kulturalnej, opiekuńczej, artystycznej, medycznej, oświatowej, gastronomicznej, wędkarskiej, kempingowej, plażowej oraz związanej z rozwijaniem zainteresowań przez małoletnich itd.), w tym w szczególności we wszystkich strefach Kuter Portu (m.in. Restauracja, Dolny Pokład, Łowisko, Domki, Plaża, Kemping, Rekreacja itd.).

Słowniczek:

Na potrzeby tego dokumentu zostało doprecyzowane znaczenie poniższych pojęć:

Dziecko/małoletni – na potrzeby niniejszej Polityki przyjmuje się, że dzieckiem, jest każda osoba, która nie ukończyła 18 roku życia.
Opiekun dziecka – przedstawiciel ustawowy dziecka: rodzic albo opiekun; rodzic zastępczy; opiekun tymczasowy (czyli osoba upoważniona do reprezentowania małoletniego obywatela Ukrainy, który przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez opieki osób dorosłych).
Obca osoba dorosła to każda osoba powyżej 18 roku życia, która nie jest dla dziecka jego rodzicem lub opiekunem prawnym.
Krzywdzenie dziecka – należy rozumieć jako zachowanie, które może stanowić popełnienie czynu zabronionego na szkodę dziecka przez jakąkolwiek osobę, w tym członka personelu obiektu turystycznego, lub zagrożenie dobra dziecka, w tym jego zaniedbywanie; każde zamierzone lub niezamierzone działanie/zaniechanie jednostki, instytucji lub społeczeństwa jako całości i każdy rezultat takiego działania lub bezczynności, które naruszają prawa, swobody i dobra osobiste dzieci i/lub zakłócają ich optymalny rozwój.
Formy przemocy wobec dziecka:

Przemoc fizyczna wobec dziecka to przemoc, w wyniku której dziecko doznaje faktycznej fizycznej krzywdy lub jest nią potencjalnie zagrożone. Krzywda ta następuje w wyniku działania bądź zaniechania działania ze strony rodzica lub innej osoby odpowiedzialnej za dziecko, lub której dziecko ufa, bądź która ma nad nim władzę. Przemoc fizyczna wobec dziecka może być czynnością powtarzalną lub jednorazową.
Przemoc psychiczna wobec dziecka to przewlekła, niefizyczna, szkodliwa interakcja pomiędzy dzieckiem a opiekunem, obejmująca zarówno działania, jak i zaniechania. Zalicza się do niej m.in.: niedostępność emocjonalną, zaniedbywanie emocjonalne, relację z dzieckiem opartą na wrogości, obwinianiu, oczernianiu, odrzucaniu, nieodpowiednie rozwojowo lub niekonsekwentne interakcje z dzieckiem, niedostrzeganie lub nieuznawanie indywidualności dziecka i granic psychicznych pomiędzy rodzicem a dzieckiem.
Wykorzystywanie seksualne dziecka to włączanie dziecka w aktywność seksualną, której nie jest ono w stanie w pełni zrozumieć i udzielić na nią świadomej zgody i/lub na którą nie jest dojrzałe rozwojowo i nie może zgodzić się w ważny prawnie sposób i/lub która jest niezgodna z normami prawnymi lub obyczajowymi danego społeczeństwa. Z wykorzystaniem seksualnym mamy do czynienia, gdy taka aktywność wystąpi między dzieckiem a dorosłym lub dzieckiem a innym dzieckiem, jeśli te osoby ze względu na wiek bądź stopień rozwoju pozostają w relacji opieki, zależności, władzy. Wykorzystanie seksualne może przyjąć również formę wyzyskiwania seksualnego, czyli jakiegokolwiek faktycznego lub usiłowanego nadużycia pozycji podatności na zagrożenia, przewagi sił, lub zaufania, w celach seksualnych, w tym, ale nie wyłącznie, czerpanie zysków finansowych, społecznych lub politycznych z seksualnego wykorzystywania innej osoby. Szczególne zagrożenie wyzyskiwaniem seksualnym zachodzi w czasie kryzysów humanitarnych. Zagrożenie wyzyskiwaniem istnieje zarówno wobec dzieci jak i ich opiekunów (definicja za Biuletynem ONZ ST/SGB/2003/13).
Zaniedbywanie dziecka to chroniczne lub incydentalne niezaspokajanie jego podstawowych potrzeb fizycznych i psychicznych i/lub nierespektowanie jego podstawowych praw, powodujące zaburzenia jego zdrowia i/lub trudności w rozwoju. Do zaniedbywania dochodzi w relacji dziecka z osobą, która jest zobowiązana do opieki, wychowania, troski i ochrony dziecka.

Przestępstwo na szkodę dziecka – na szkodę dzieci mogą być popełnione wszystkie przestępstwa, jakie mogą być popełnione przeciwko osobom dorosłym, a dodatkowo przestępstwa, które mogą być popełnione wyłącznie przeciwko dzieciom (np. Wykorzystywanie seksualne z art. 200 ustawy z dnia 06 czerwca 1997 roku – Kodeks karny – dalej: k.k.). Z uwagi na specyfikę obiektów zakwaterowania, w których łatwo można uzyskać możliwość odosobnienia, przestępstwami, do których najczęściej może dojść na ich terenie będą przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajności, w szczególności zgwałcenie (art. 197 k.k.), seksualne wykorzystanie niepoczytalności i bezradności (art. 198 k.k.), seksualne wykorzystanie zależności lub krytycznego położenia (art. 199 k.k.), seksualne wykorzystanie osoby poniżej 15 roku życia (art. 200 k.k.), grooming (uwiedzenie małoletniego za pomocą środków porozumiewania się na odległość – art. 200a k.k.).
Inne formy krzywdzenia dziecka niż popełnienie przestępstwa na jego szkodę – wszystkie formy przemocy stosowane wobec dziecka, które nie spełniają znamion przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego (np. krzyk, poniżanie, szarpanie, wyzywanie, zaniedbywanie potrzeb itp.).
Pracownik to osoba zatrudniona na umowę o pracę lub świadcząca pracę na podstawie zbliżonej umowy (np. zlecenie, B2B, umowa o dzieło), a także stażysta, praktykant, wolontariusz itp.
Personel – ogół Pracowników w Kuter Porcie.
Pracownikiem zatrudnionym do pracy z dziećmi jest każda osoba wykonująca zadania bądź delegowana do wykonywania zadań związanych z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem, świadczeniem porad psychologicznych, rozwojem duchowym, uprawianiem sportu lub realizacją innych zainteresowań przez małoletnich, lub z opieką nad nimi.
Przedsiębiorca – organ/gremium/podmiot/osoba (lub osoby) zarządzająca danym obiektem turystycznym lub siecią obiektów, odpowiedzialna za właściwe funkcjonowanie obiektu pod względem formalnym.

ROZDZIAŁ I. PRACOWNICY OBIEKTU

Zasady ogólne

Kuter Port zobowiązuje się edukować swoich pracowników i współpracowników w zakresie ochrony dzieci, w szczególności rozpoznawania symptomów krzywdzenia, zasad bezpiecznych relacji oraz szybkiego i adekwatnego reagowania zgodnie z niniejszą Polityką.
Każdy pracownik, przed dopuszczeniem do pracy, jest zapoznawany z Polityką, co zostaje przez niego potwierdzone złożeniem oświadczenia i zobowiązaniem do przestrzegania zasad i procedur zawartych w tym dokumencie (Załącznik nr 1).
Kuter Port zobowiązuje się do uwzględnienia sytuacji dzieci z niepełnosprawnościami oraz dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, dostosowując wytyczne z Załącznika nr 12, do specyfiki i zakresu działania obiektu.

Zatrudnianie osób do pracy z dziećmi

Osoby pracujące z dziećmi muszą wykazać w historii swojego zatrudnienia, że w przeszłości nie skrzywdziły żadnego dziecka.
Każdą osobę zatrudnianą/delegowaną przez Kuter Port do pracy z dziećmi (w tym w ramach usług outsourcingowych) należy zweryfikować zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności poprzez sprawdzenie w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym (z dostępem ograniczonym) oraz – jeżeli przepisy tego wymagają – uzyskanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego. Zakres danych do sprawdzenia w Rejestrze znajduje się w Załączniku nr 3.
Ponadto każda osoba zatrudniana/delegowana do pracy z dziećmi musi dostarczyć informację z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie przestępstw określonych w rozdziałach XIX i XXV Kodeksu karnego, w art. 189a i art. 207 Kodeksu karnego oraz w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2023 r. poz. 172 oraz z 2022 r. poz. 2600), lub za odpowiadające tym przestępstwom czyny zabronione określone w przepisach prawa obcego.
Jeżeli osoba zatrudniana/delegowana posiada obywatelstwo inne niż polskie wówczas powinna przedłożyć również informację z rejestru karnego tego państwa, którego jest obywatelem, uzyskiwaną do celów działalności zawodowej lub wolontariackiej związanej z kontaktami z dziećmi, bądź informację z rejestru karnego, jeżeli prawo tego państwa nie przewiduje wydawania informacji dla w/w celów.
Od osoby zatrudnianej/delegowanej należy również pobrać oświadczenie o państwie/ach zamieszkiwania w ciągu ostatnich 20 lat, innych niż Rzeczypospolita Polska i państwo obywatelstwa, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej. Załącznik nr 4
Jeżeli prawo państwa, z którego ma być przedłożona informacja o niekaralności nie przewiduje wydawania takiej informacji lub nie prowadzi rejestru karnego, wówczas osoba zatrudniania/delegowana składa pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenie o tym fakcie. Załącznik nr 5
Pod oświadczeniami składanymi pod rygorem odpowiedzialności karnej składa się oświadczenie o następującej treści: „Jestem świadomy/a odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.” Oświadczenie to zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
W przypadku korzystania z usług podmiotów zewnętrznych Kuter Port zawiera w umowie z tym podmiotem stosowny zapis, który umożliwi egzekwowanie przez Kuter Port odpowiedniego standardu w zakresie sprawdzania pracowników przez tenże podmiot pod kątem ich bezpieczeństwa dla dzieci. Zapis umożliwi obiektowi kontrolę spełnienia obowiązku pod rygorem natychmiastowego wypowiedzenia umowy oraz kary umownej lub innych sankcji związanych z niespełnieniem warunków umowy w tym zakresie.

Zakres kompetencji i odpowiedzialności osób wyznaczonych do wdrażania Polityki ochrony dzieci w Kuter Porcie

Nadzór nad stosowaniem Polityki ochrony dzieci prowadzi Przedsiębiorca.
Przedsiębiorca powołuje koordynatora ds. Polityki ochrony dzieci (w dalszej części dokumentu zwany „Koordynatorem”).
Koordynator jest osobą odpowiedzialną w szczególności za: zapoznanie pracowników i współpracowników z treścią Polityki, organizację i dokumentowanie szkoleń, przyjmowanie zgłoszeń, prowadzenie dokumentacji interwencji oraz monitorowanie stosowania Polityki ochrony dzieci w Kuter Porcie.
Koordynator organizuje i dokumentuje proces edukacji pracowników w zakresie rozpoznawania symptomów, że przebywające w obiekcie dziecko może być krzywdzone oraz sposobów szybkiego i odpowiedniego reagowania na takie sytuacje, zgodnie z procedurami przyjętymi przez obiekt.
Koordynator opisuje każdą interwencję lub zgłoszone zdarzenie związane z krzywdzeniem dziecka na terenie obiektu w dokumencie, który jest stworzony do tego celu (np. dziennik zdarzeń lub rejestr interwencji).
W przypadku uzasadnionego podejrzenia, że doszło do popełnienia przestępstwa, Koordynator jest odpowiedzialny za zabezpieczenie dowodów, w tym nagrań z monitoringu i przekazanie ich na wniosek służb w formie kopii listem poleconym lub osobiście prokuratorowi lub policji.
Koordynator jest odpowiedzialny z prowadzenie procedury w sytuacji, kiedy doszło do skrzywdzenia dziecka przez pracownika obiektu lub inną osobę dorosłą, która nie jest bezpośrednio zatrudniona przez Kuter Port, lecz przez podmiot trzeci.
Koordynator jest odpowiedzialny za monitorowanie i aktualizację Polityki ochrony dzieci oraz ich dostępność zarówno wśród pracowników jak i innych podmiotów współpracujących z obiektem oraz gości.
Dane koordynatora są dostępne dla wszystkich pracowników i gości obiektu, również dzieci. Dane muszą zawierać informację, w jaki sposób można skontaktować się z Koordynatorem (adres e-mail, telefon, dostępność: dni i godziny pracy).

Zasady bezpiecznych relacji pracownik–dziecko

Do stosowania poniższych zasad zobowiązani są wszyscy pracownicy Kuter Portu, również inne osoby dorosłe, które mają kontakt z dziećmi na terenie obiektu, jeśli kontakt ten odbywa się za zgodą Obiektu.
Naczelną zasadą wszystkich działań podejmowanych przez pracowników mających kontakt z dziećmi znajdującymi się na terenie Kuter Portu jest traktowanie dziecka z szacunkiem i uwzględnianie jego godności i potrzeb.
Niedopuszczalne jest stosowanie przez pracowników i inne osoby dorosłe wobec dziecka przemocy w jakiejkolwiek formie.

A. Zachowania i praktyki oczekiwane od pracowników

W komunikacji z dzieckiem zachowuj cierpliwość i szacunek.
Słuchaj uważnie dziecka i udzielaj mu odpowiedzi adekwatnych do jego wieku i danej sytuacji. Komunikując się z dzieckiem, staraj się, by Twoja twarz była na poziomie twarzy dziecka.
Zapewnij dziecko, że jeśli czuje się niekomfortowo z jakąś sytuacją, może o tym powiedzieć Tobie lub innej wskazanej osobie i uzyskać pomoc.
Przestrzegaj równego traktowania dzieci bez względu na ich płeć, orientację seksualną, sprawność/niepełnosprawność, status społeczny, etniczny, kulturowy, religijny i światopogląd.
Zadbaj o bezpieczną przestrzeń. Jeśli w obszarze, w którym pracujesz przebywają dzieci, upewnij się, że sprzęt i wyposażenie są używane w sposób zgodny z przeznaczeniem, a otoczenie jest bezpieczne (zwróć uwagę na zabezpieczenia okien i schodów, ograniczony dostęp do ruchliwych dróg, otwartej wody itd.).
Jeśli widzisz dziecko/dzieci pozostawione bez opieki, a sytuacja może wskazywać na zagrożenie bezpieczeństwa dziecka, podejmij działania, aby odnaleźć rodzica/opiekuna.B. Zachowania i praktyki niedopuszczalne ze strony pracowników w stosunku do dzieci w obiekcie

Nie wolno Ci krzyczeć, zawstydzać, upokarzać, lekceważyć i obrażać dziecka.
Nie wolno Ci bić, szturchać, popychać ani w jakikolwiek sposób naruszać integralności fizycznej dziecka, chyba, że występuje zagrożenie zdrowia lub życia dziecka.
Nie wolno Ci nawiązywać z dzieckiem jakichkolwiek relacji romantycznych lub seksualnych ani składać mu nieodpowiednich propozycji. Obejmuje to także seksualnie komentarze, żarty, gesty oraz udostępnianie dzieciom treści erotycznych i pornograficznych bez względu na ich formę.
Nie wolno Ci utrwalać wizerunku dziecka w celach prywatnych ani służbowych (nagrywanie, fotografowanie) bez zgody rodziców/opiekunów dziecka i zgody samego dziecka. Dotyczy to także umożliwienia osobom trzecim utrwalenia wizerunków dzieci. Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy wizerunek dziecka stanowi jedynie szczegół całości, takiej jak zgromadzenie, krajobraz, publiczna impreza, wtedy zgoda rodzica/opiekuna dziecka nie jest wymagana.
Nie wolno Ci nawiązywać kontaktu z dzieckiem poprzez prywatne kanały komunikacji (prywatny telefon, e-mail, komunikatory, profile w mediach społecznościowych) ani spotykać się dzieckiem poza miejscem pracy.
Nie wolno Ci proponować dziecku alkoholu, wyrobów tytoniowych ani nielegalnych substancji.
Nigdy nie dotykaj dziecka, jeśli ono tego nie chce ani w sposób, który może być uznany za nieprzyzwoity lub niestosowny.

Jeśli będziesz świadkiem jakiegokolwiek z wyżej opisanych zachowań i/lub sytuacji ze strony innych dorosłych lub dzieci, zawsze natychmiast poinformuj o tym osobę odpowiedzialną w obiekcie za wdrażanie i monitorowanie Polityki ochrony dzieci lub bezpośredniego przełożonego.

ROZDZIAŁ II. PROCEDURA IDENTYFIKACJI DZIECKA PODCZAS REJESTRACJI W RECEPCJI

Jedną z form skutecznego zapobiegania krzywdzeniu dzieci jest ustalenie tożsamości dziecka przebywającego w obiekcie turystycznym i jego relacji w stosunku do osoby dorosłej, z którą przebywa w obiekcie.
Pracownik recepcji podejmuje wszelkie możliwe kroki zmierzające do przeprowadzenia identyfikacji dziecka i jego relacji z osobą dorosłą, która towarzyszy dziecku.
Aby dokonać identyfikacji dziecka i jego relacji w stosunku do osoby, z którą przebywa w obiekcie, należy:

poprosić o dokument tożsamości dziecka lub inny dokument potwierdzający, że osoba dorosła ma prawo do sprawowania opieki nad dzieckiem. Przykładowe dokumenty mogące posłużyć identyfikacji to: dowód osobisty, legitymacja szkolna, aplikacja mObywatel, Internetowe Konto Pacjenta, orzeczenie sądu. W przypadku braku dokumentu tożsamości lub odmowy jego okazania, należy poprosić o podanie danych dziecka (np. imię, nazwisko, adres, datę urodzenia).
W przypadku braku dokumentów wskazujących na pokrewieństwo dziecka i osoby dorosłej lub odmowy ich okazania należy zapytać o tę relację osobę dorosłą oraz dziecko. Przykładowy schemat rozmowy z dorosłym i dzieckiem znajduje się w Załączniku nr 2.
Jeżeli osoba dorosła nie jest rodzicem lub opiekunem prawnym dziecka, powinna zostać poproszona o okazanie dokumentu np. zgody rodzica na podróżowanie danej osoby z dzieckiem sporządzonej w formie pisemnej z podpisem urzędowo poświadczonym przez notariusza lub zgody podpisanej przez rodzica dziecka wraz ze wskazaniem danych dziecka, adresu jego zamieszkania, kontaktem telefonicznym do rodzica i numerem dokumentu tożsamości/numerem PESEL osoby, której rodzic powierzył opiekę nad dzieckiem. Jeśli osoba dorosła nie posiada żadnego z ww. dokumentów, należy poprosić ją o wypełnienie stosownego oświadczenia. Oświadczenie powinno zawierać dane dziecka i dane dorosłego, z którym dziecko przebywa, wraz ze wskazaniem relacji jaka występuje pomiędzy dzieckiem a dorosłym. W przypadku gdy osoba dorosła nie jest rodzicem ani opiekunem prawnym dziecka, powinna oświadczyć, iż rodzice/opiekunowie prawni wyrazili zgodę na opiekę nad dzieckiem.

W przypadku odmowy ze strony osoby dorosłej okazania dokumentu dziecka i/lub wskazania relacji należy wyjaśnić, że procedura służy zapewnieniu bezpieczeństwa dzieciom korzystającym z usług Kuter Portu i że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 13 maja 2016 roku o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich, pracownicy obiektu muszą stosować się do przepisów z zakresu praw dziecka. Po wyjaśnieniu sprawy w sposób pozytywny należy podziękować za czas poświęcony na upewnienie się, że dziecko jest pod dobrą opieką.
W celu uniknięcia sytuacji, w której osoba dorosła nie jest przygotowana do okazania dokumentów dziecka (brak dowodu, legitymacji szkolnej lub innych dokumentów umożliwiających tę identyfikację), w ramach potwierdzenia usługi związanej z pobytem na terenie Obiektu (Domki, Kemping, Łowisko), gość otrzymuje stosowną informację z recepcji drogą mailową, aby zaopatrzył się w ww.
W przypadku gdy rozmowa nie rozwieje wątpliwości dotyczących podejrzenia wobec dorosłego i jego intencji skrzywdzenia dziecka, a zwłaszcza, gdy odmawia on okazania dokumentu tożsamości lub złożenia oświadczenia zawierającego dane dziecka, należy o tym dyskretnie powiadomić przełożonego, aby nie wzbudzać podejrzeń (można np. powołać się na konieczność skorzystania ze sprzętów na zapleczu recepcji, prosząc osobę dorosłą, aby poczekała wraz z dzieckiem w holu, restauracji lub innym miejscu).
Od momentu, kiedy pojawią się pierwsze wątpliwości, zarówno dziecko, jak i osoba dorosła powinni być w miarę możliwości w zasięgu wzroku pracownika obiektu turystycznego i nie powinni zostawać sami.
Przełożony, który został powiadomiony o sytuacji, przejmuje rozmowę z podejrzaną osobą dorosłą w celu uzyskania dalszych wyjaśnień.
W przypadku, gdy rozmowa potwierdzi przekonanie o próbie lub o popełnieniu przestępstwa na szkodę dziecka, przełożony zawiadamia o tym fakcie policję. Dalej stosuje się procedurę, jak w przypadku okoliczności wskazujących na skrzywdzenie dziecka (patrz rozdział III).
W przypadku, gdy świadkami nietypowych i/lub podejrzanych sytuacji są pracownicy innych stref Kuter Portu np. serwis sprzątający, pracownicy restauracji, strefy rekreacja, służby informacyjno-porządkowej i in., powinni oni niezwłocznie zawiadomić przełożonego, a w przypadku jego nieobecności – osobę decyzyjną, która podejmie odpowiednie działania (patrz punkty 7 i 8 powyżej).
W zależności od sytuacji i miejsca przełożony weryfikuje, na ile podejrzenie krzywdzenia dziecka jest uzasadnione. W tym celu dobiera odpowiednie środki prowadzące do wyjaśnienia sytuacji lub podejmuje decyzję o przeprowadzeniu interwencji i zawiadamia Policję.

ROZDZIAŁ III. PROCEDURA W PRZYPADKU OKOLICZNOŚCI WSKAZUJĄCYCH NA KRZYWDZENIE DZIECKA PRZEZ OSOBĘ DOROSŁĄ

Uzasadnione podejrzenie krzywdzenia dziecka występuje wtedy, gdy:

dziecko ujawniło pracownikowi obiektu fakt krzywdzenia,
pracownik zaobserwował krzywdzenie,
dziecko ma na sobie ślady krzywdzenia (np. zadrapania, zasinienia), a zapytane odpowiada niespójnie i/lub chaotycznie lub/i popada w zakłopotanie bądź występują inne okoliczności mogące wskazywać na krzywdzenie np. znalezienie materiałów pornograficznych z udziałem dzieci w pokoju osoby dorosłej.

Pracownik, który ma uzasadnione podejrzenie, że dziecko przebywające w obiekcie jest lub zostało skrzywdzone, powinien niezwłocznie zawiadomić przełożonego/osobę decyzyjną, która zawiadamia Policję. W przypadku istniejącego zagrożenia bezpieczeństwa dziecka, pracownik, który powziął uzasadnione podejrzenie skrzywdzenia dziecka, niezwłocznie zawiadamia policję, dzwoniąc pod numer 112, i opisując okoliczności zdarzenia. Niezależnie od powyższego Pracownik zawiadamia o zdarzeniu Koordynatora Kuter Portu.
Należy dołożyć starań, aby utrudnić lub nawet uniemożliwić dziecku oraz osobie podejrzewanej o krzywdzenie dziecka oddalenie się z obiektu.
W przypadku określonym w Kodeksie postępowania karnego można dokonać obywatelskiego zatrzymania osoby podejrzewanej. W takiej sytuacji do czasu przybycia Policji osoba zatrzymana pozostaje pod nadzorem pracowników obiektu, którzy mogą dokonać takich czynności bez narażenia swojego zdrowia lub życia.
W każdym przypadku należy zadbać o bezpieczeństwo dziecka. Dziecko, w miarę możliwości powinno przebywać pod opieką pracownika do czasu przyjazdu Policji. O ile to możliwe, należy podjąć próbę wsparcia dziecka (Załącznik nr 10).
W przypadku uzasadnionego podejrzenia, że doszło do popełnienia przestępstwa powiązanego z kontaktem dziecka z materiałem biologicznym sprawcy (sperma, ślina, naskórek), należy w miarę możliwości nie dopuścić, aby dziecko myło się oraz jadło/piło do czasu przyjazdu Policji. Należy wyjaśnić dziecku, dlaczego zastosowano wobec niego takie ograniczenia.
Po przejęciu dziecka przez Policję należy zabezpieczyć materiał z monitoringu oraz inne istotne dowody (np. dokumenty) dotyczące zdarzenia i przekazać je Koordynatorowi, który na wniosek służb przekaże ich kopię listem poleconym lub osobiście prokuratorowi lub Policji.
Po interwencji należy zgłosić zdarzenie Koordynatorowi, który opisuje je w dzienniku zdarzeń lub innym dokumencie przeznaczonym do tego celu.

ROZDZIAŁ IV. PROCEDURA W PRZYPADKU PODEJRZENIA LUB STWIERDZENIA KRZYWDZENIA DZIECKA PRZEZ PRACOWNIKA/INNĄ OSOBĘ DOROSŁĄ

W przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka przez pracownika lub inną osobę dorosłą, która nie jest bezpośrednio zatrudniona przez Kuter Port, lecz przez podmiot trzeci, osoba, która powzięła tę informację, powinna niezwłocznie poinformować o tym fakcie Koordynatora, a pod jego nieobecność inną osobę wyznaczoną do tego celu.
Jeżeli zagrożone jest życie lub zdrowie dziecka, osoba, która powzięła wiadomość na ten temat, powinna niezwłocznie powiadomić Policję, dzwoniąc na numer alarmowy 112, podając dane własne, dane dziecka (o ile to możliwe), miejsce pobytu dziecka oraz opis okoliczności sprawy oraz powiadomić przełożonego/osobę decyzyjną, który powiadamia opiekunów/rodziców dziecka. Osoba, która powzięła wiadomość o zdarzeniu informuje także Koordynatora, co najmniej w formie mailowej/pisemnej.
W przypadku, gdy pracownik dopuścił się wobec dziecka innej formy krzywdzenia niż popełnienie przestępstwa na jego szkodę, Koordynator, po powzięciu informacji, powinien zbadać wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności wysłuchując pracownika podejrzewanego o krzywdzenie oraz innych świadków zdarzenia. W sytuacji, gdy naruszenie dobra dziecka jest znaczne, w szczególności, gdy doszło do dyskryminacji lub naruszenia godności dziecka, Koordynator powinien zarekomendować osobie kierującej Obiektem adekwatne działania personalne w stosunku do tego pracownika.
Jeżeli osoba, która dopuściła się krzywdzenia nie jest bezpośrednio zatrudniona przez Kuter Port, lecz przez podmiot trzeci (np. outsourcing) wówczas należy zarekomendować zakaz jej wstępu na teren Kuter Portu, a w razie potrzeby rozwiązać z podmiotem trzecim umowę.

ROZDZIAŁ V. PROCEDURA W PRZYPADKU STWIERDZENIA STOSOWANIA INNYCH FORM PRZEMOCY WOBEC DZIECKA PRZEZ RODZICA/OPIEKUNA PRAWNEGO /INNĄ OSOBĘ DOROSŁĄ

W przypadku stwierdzenia krzywdzenia dziecka przez rodzica/opiekuna prawnego lub inną osobę dorosłą, z którą dziecko przebywa na terenie obiektu, każdy pracownik będący świadkiem takiego krzywdzenia powinien na nie stanowczo zareagować.
Jeżeli zagrożone jest życie lub zdrowie dziecka, osoba, która powzięła wiadomość na ten temat, powinna niezwłocznie powiadomić policję, dzwoniąc na numer alarmowy 112, podając dane własne, dane dziecka (o ile to możliwe), miejsce pobytu dziecka oraz opis okoliczności sprawy oraz powiadomić przełożonego/osobę decyzyjną. Osoba, która powzięła wiadomość o zdarzeniu informuje także Koordynatora, co najmniej w formie mailowej/pisemnej.
Jeżeli pracownik obiektu jest świadkiem przemocy fizycznej zastosowanej wobec dziecka (klapsy, szarpanie, krzyk, inne wymienione w definicji przemocy fizycznej), powinien starać się przerwać krzywdzenie i zareagować. Możliwe formy i sposoby reagowania na krzywdzące zachowania rodzica/ opiekuna/innej osoby dorosłej wobec dziecka znajdują się w Załączniku nr 11.
W sytuacji pozostawienia dziecka poniżej 7 roku życia bez opieki pracownik, który powziął informacje o takim zdarzeniu, powinien powiadomić o tym fakcie przełożonego. Przełożony, który został powiadomiony o sytuacji, podejmuje decyzje o dalszym powstępowaniu w kontekście zapisów Kodeksu Karnego i Kodeksu Wykroczeń^[1]. W zależności od tego kontekstu przełożony podejmuje próbę odnalezienia rodzica/opiekuna prawnego lub innej osoby dorosłej, z którą dziecko przebywa na terenie Obiektu i wyjaśnia, że nie może on pozostawiać dziecka bez opieki. W sytuacji, kiedy odnalezienie rodzica/opiekuna prawnego lub innej osoby dorosłej, z którą dziecko przebywa w Obiekcie nie jest możliwe, lub rodzic/opiekun prawny/inna osoba dorosła nie chce lub/i nie jest zdolna przejąć opieki nad dzieckiem, przełożony zawiadamia o tym fakcie policję. W każdym przypadku należy zadbać o bezpieczeństwo dziecka.

ROZDZIAŁ VI: ZASADY KORZYSTANIA Z URZĄDZEŃ ELEKTRONICZNYCH Z DOSTĘPEM DO SIECI INTERNET ORAZ PROCEDURY OCHRONY DZIECI PRZED TREŚCIAMI SZKODLIWYMI I ZAGROŻENIAMI W SIECI INTERNET ORAZ UTRWALONYMI W INNEJ FORMIE

Kuter Port zapewnia gościom dostęp do sieci Wi‑Fi. Korzystanie z sieci oraz urządzeń elektronicznych na terenie Obiektu odbywa się z poszanowaniem prawa oraz niniejszej Polityki.
Rodzice/opiekunowie prawni sprawują nadzór nad sposobem korzystania przez dziecko z urządzeń elektronicznych należących do nich lub do dziecka, w szczególności nad aktywnością dziecka w Internecie podczas pobytu w Obiekcie.
Personel Kuter Portu nie udostępnia dzieciom treści nieodpowiednich (w szczególności pornograficznych, brutalnych lub nawołujących do przemocy). W razie ujawnienia takich treści w przestrzeniach Obiektu personel podejmuje niezwłoczne działania zgodnie z pkt 7–10 poniżej.
W ramach dostępnych środków technicznych Kuter Port stosuje rozwiązania ograniczające możliwość dostępu do treści szkodliwych (np. filtrowanie kategorii stron w sieci Wi‑Fi). Kuter Port nie gwarantuje pełnej skuteczności takich rozwiązań, jednak reaguje niezwłocznie na zgłoszenia dotyczące treści szkodliwych.
Zakazane jest w szczególności: (a) nakłanianie dziecka do przesyłania lub udostępniania wizerunku lub treści o charakterze intymnym, (b) utrwalanie i rozpowszechnianie wizerunku dziecka bez wymaganych prawem zgód, (c) kierowanie do dzieci komunikatów o charakterze seksualnym, wulgarnym, nękającym lub dyskryminującym (także w komunikacji internetowej).
Personel zachowuje czujność wobec ryzyk związanych z: cyberprzemocą, sextingiem, groomingiem, próbami wyłudzenia danych (phishing), a także innymi zagrożeniami w sieci. W razie potrzeby personel kieruje dziecko/rodzica do Koordynatora lub przełożonego.
Jeżeli personel poweźmie informację, że dziecko miało kontakt z treściami szkodliwymi lub jest narażone na zagrożenia w sieci (w szczególności, gdy dziecko zgłasza niepokojący kontakt online, ujawniono treści pornograficzne/przemocowe albo doszło do cyberprzemocy pomiędzy dziećmi), personel niezwłocznie:

zapewnia dziecku bezpieczeństwo i wsparcie (w miarę możliwości w obecności rodzica/opiekuna);
przerywa dostęp do treści/zdarzenia (np. prosi o zamknięcie strony, wyłącza urządzenie w przestrzeni wspólnej, zgłasza potrzebę blokady na sieci Wi‑Fi);
informuje Koordynatora (lub przełożonego) i sporządza notatkę/zgłoszenie zgodnie z obowiązującymi w Obiekcie zasadami dokumentowania zdarzeń;
w razie potrzeby zabezpiecza podstawowe informacje o zdarzeniu (data, godzina, miejsce, opis; ewentualnie zrzut ekranu wykonany na urządzeniu służbowym – bez dalszego rozpowszechniania).

Jeżeli okoliczności wskazują na możliwość popełnienia przestępstwa (w szczególności przestępstw przeciwko wolności seksualnej i obyczajności, w tym grooming), Koordynator lub osoba decyzyjna podejmuje niezwłoczne działania przewidziane w Polityce, w tym zawiadamia Policję (112) oraz zabezpiecza dostępne dowody.
W przypadku cyberprzemocy pomiędzy dziećmi Koordynator/przełożony, zależnie od sytuacji: (a) rozdziela dzieci i zapewnia im opiekę, (b) kontaktuje się z rodzicami/opiekunami, (c) wspiera ustalenie i podjęcie działań naprawczych (np. usunięcie treści, przeprosiny, ograniczenie kontaktu), (d) w razie poważnego zagrożenia bezpieczeństwa – podejmuje decyzję o wezwaniu Policji.
W przypadku ujawnienia na terenie Obiektu materiałów utrwalonych w innej formie, które mogą zagrażać dzieciom (np. materiały pornograficzne, treści brutalne), Personel: (a) usuwa je z przestrzeni dostępnej dla dzieci, (b) zabezpiecza je w sposób uniemożliwiający dostęp osób postronnych, (c) informuje Koordynatora, a jeżeli zachodzi podejrzenie przestępstwa – zawiadamia Policję.
Zgłoszenia dotyczące treści szkodliwych lub zagrożeń w sieci uruchamiają działania interwencyjne zgodnie z niniejszym rozdziałem oraz odpowiednimi procedurami opisanymi w Polityce.

ROZDZIAŁ VII: ZASADY BEZPIECZNYCH RELACJI MIĘDZY DZIEĆMI

W przypadku organizacji przez Kuter Port lub prowadzenia na terenie Obiektu zajęć dla dzieci lub jeżeli z uwagi na charakter pracy poszczególnych Stref Obiektu, w Kuter Porcie są grupy dzieci, które ze sobą przebywają dłuższy czas lub spotykają się cyklicznie, a dzieci funkcjonują w społeczności i tworzą się między nimi relacje obowiązują następującej zasady bezpiecznych relacji między dziećmi, wskazane poniżej.
Kuter Port ufa i oczekuje, że dzieci przebywające na terenie Obiektu (w tym w ramach grup zorganizowanych, animacji i zajęć) będą traktować się wzajemnie z szacunkiem oraz dbać o bezpieczeństwo swoje i innych.
Zasady komunikacji (także online): (a) nie krzyczymy, nie wyzywamy i nie ośmieszamy innych, (b) nie grozimy i nie straszymy, (c) szanujemy granice – jeżeli ktoś mówi „nie”, przerywamy działanie.
Zakaz przemocy: obowiązuje bezwzględny zakaz przemocy fizycznej, psychicznej i seksualnej, w tym w szczególności: bicia, popychania, szarpania, niszczenia cudzych rzeczy, zastraszania, nękania, wykluczania z grupy, obrażania, dotykania w sposób naruszający intymność oraz nakłaniania do zachowań o charakterze seksualnym.
Szacunek dla cudzej własności, prywatności i przestrzeni: (a) nie zabieramy i nie używamy cudzych rzeczy bez zgody i nie niszczymy mienia, (b) nie wchodzimy do cudzych pokoi/domków/stref prywatnych bez zgody, (c) nie utrwalamy i nie rozpowszechniamy wizerunku innych dzieci bez ich zgody oraz – jeżeli to wymagane – zgody rodzica/opiekuna.
Równe traktowanie: niedopuszczalne są zachowania dyskryminujące lub wykluczające z jakiejkolwiek przyczyny (np. wygląd, sprawność/niepełnosprawność, pochodzenie, wyznanie, status społeczny).
Rozwiązywanie konfliktów: (a) próbujemy spokojnie wyjaśnić sytuację, (b) gdy konflikt narasta – oddalamy się i prosimy o pomoc osobę dorosłą (rodzica/opiekuna, animatora, pracownika Obiektu), (c) personel może rozdzielić dzieci, przerwać aktywność lub zakończyć zajęcia, jeżeli jest to konieczne dla bezpieczeństwa.
Zgłaszanie niepokojących sytuacji: każde dziecko ma prawo zgłosić pracownikowi/animatorowi/koordynatorowi sytuację, w której czuje się niebezpiecznie, jest krzywdzone lub widzi krzywdzenie innego dziecka. Zgłoszenie jest traktowane poważnie i uruchamia działania zgodnie z procedurami interwencji.
W przypadku poważnego naruszenia zasad (w tym przemocy, gróźb, czynów o charakterze seksualnym, uporczywego nękania także w sieci) Koordynator/przełożony informuje rodziców/opiekunów oraz – jeżeli zachodzi taka potrzeba – zawiadamia Policję (112) lub podejmuje inne działania przewidziane prawem.

ROZDZIAŁ VIII: MONITORING I EWALUACJA POLITYKI OCHRONY DZIECI

W Kuter Porcie został wyznaczony Koordynator odpowiedzialny za Politykę ochrony dzieci stosowane w obiekcie, a jego dane kontaktowe są dostępne dla personelu Obiektu.
Koordynator dba o respektowanie polityki w zakresie ochrony dzieci oraz podejmuje działania w sytuacjach łamania wynikających z niej zasad.
Koordynator przeprowadza wśród pracowników Kuter Portu raz na 2 lata, ankietę monitorującą poziom realizacji Polityki ochrony dzieci. Rekomendowany wzór ankiety stanowi Załącznik nr 6.
W ankiecie pracownicy mogą proponować zmiany oraz wskazywać naruszenia zasad i procedur Polityki ochrony dzieci w Kuter Porcie.
Koordynator dokonuje opracowania ankiet wypełnionych przez pracowników, sporządza na tej podstawie raport z monitoringu, który następnie przekazuje Przedsiębiorcy. W razie potrzeby, Przedsiębiorca wprowadza do dokumentu niezbędne zmiany i ogłasza pracownikom nowe brzmienie Polityki ochrony dzieci.

Przepisy końcowe

Niniejsze Standardy Ochrony Małoletnich wchodzą w życie i obowiązują od dnia 15 sierpnia 2024 r.
Polityka ochrony dzieci jest udostępniona wszystkim pracownikom poprzez umieszczenie jej na stronie internetowej Kuter Portu, jak i we wszystkich recepcjach poszczególnych Stref Obiektu oraz w dyspozycji managerów odpowiedzialnych za funkcjonowanie poszczególnych Stref.
Niniejsza Polityka obowiązują niezależnie i ma pierwszeństwo stosowania – w zakresie nią regulowanym – przed regulaminami określającymi zasady funkcjonowania poszczególnych Stref Kuter Portu.
W wersji zupełnej – wyżej wskazane Standardy ochrony małoletnich są również udostępniane w wersji skróconej, przeznaczonej dla małoletnich w wyżej wskazanych lokalizacjach, a także w na tablicach informacyjnych na terenie Obiektu, wybranych ciągach komunikacyjnych oraz innych widocznych i dostępnych dla małoletnich miejscach. Wersja skrócona Standardów zawiera informacje istotne dla małoletnich i stanowi Załącznik nr 13.

Lista załączników:

Załącznik nr 1.: Oświadczenie o zapoznaniu się ze Polityką ochrony dzieci.
Załącznik nr 2.: Przykładowy schemat rozmowy z dorosłym i z dzieckiem podczas identyfikacji.
Załącznik nr 3.: Zakres danych do sprawdzenia osoby w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym.
Załącznik nr 4.: Wzór oświadczenia o krajach zamieszkania.
Załącznik nr 5.: Wzór oświadczenia o niekaralności.
Załącznik nr 6.: Ankieta monitorującą poziom realizacji Polityki ochrony dzieci.
Załącznik nr 7.: Przykłady sytuacji mogących budzić podejrzenia lub wskazywać na krzywdzenie dziecka.
Załącznik nr 8: Przykładowa lista stanowisk pracowniczych w obiekcie podlegających weryfikacji w kontekście ochrony dzieci.
Załącznik nr 9: Wzór oświadczenia w zakresie stosowania Polityki ochrony dzieci, dla firm outsourcingowych, zatrudnianych przez obiekt.
Załącznik nr 10: Jak rozmawiać z dzieckiem pokrzywdzonym przestępstwem – wskazówki dla pracowników obiektów.
Załącznik nr 11: Sposoby reagowania na krzywdzące zachowania rodzica/ opiekuna/innej osoby dorosłej wobec dziecka.
Załącznik nr 12: Wytyczne do Polityki ochrony dzieci w zakresie dostosowania działań do potrzeb dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, w tym z niepełnosprawnościami.
Załącznik nr 13: Standardy Ochrony Małoletnich w Kuter Porcie – wersja skrócona dla małoletnich.

^[1] Kodeks Karny art. 160 par.1 i 2; art. 210 par.1, Kodeks wykroczeń art. 106

^[3] Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz.U. z 2023 r., poz. 1798 ze zm.) Specjalne potrzeby edukacyjne są także określane jako szczególne potrzeby (patrz: ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami, Dz.U. z 2019 r., poz. 1696 ze zm.), indywidualne potrzeby edukacyjne, potrzeby rozwojowe i edukacyjne itd.

Pojęcie specjalne potrzeby edukacyjne wprowadziła Mary Warnock w dokumencie The Warnock Report. Special Educational Needs opublikowanym w 1978 roku w Londynie przez Her Majesty’s Stationery Office. Warnock zaproponowała przejście z medycznej kategoryzacji uczniów oraz diagnozowanych u nich deficytów na bardziej funkcjonalny język społecznego rozumienia ich potrzeb.

[4] Konieczność zastosowania form fizycznego ograniczenia swobody dziecka jest zawsze sygnałem o niewystarczalności dotychczas opracowanych procedur reagowania w sytuacjach trudnych i pilnym wezwaniem do zweryfikowania jakości i celowości stosowanych form wsparcia, terapii i opieki.

Wersja w formacie .pdf z załącznikami.